Home ข้อคิด ในวันที่ลูกมีความสุข ชีวิตสำเร็จแล้ว ถ้าแม่แก่ตัวลง ลูกอย่าลืมแม่นะ

ในวันที่ลูกมีความสุข ชีวิตสำเร็จแล้ว ถ้าแม่แก่ตัวลง ลูกอย่าลืมแม่นะ

เมื่อตอนที่แม่เริ่มออกเดินทาง บนโลกใบนี้ แม่ก็เป็นแค่เด็กผู้หญิงคนหนึ่ง

ผ่านคืนวัน มีความฝัน มีชีวิตเป็นของตัวเองเหมือนกับลูก

แม่เดินทางมาเจอความรัก มีชีวิตคู่ ที่หวังจะสร้างเป็นครอบครัว

ผ่านวันที่ตื่นเต้นที่สุด คือวันที่รู้ว่า ในครรภ์ของแม่มีลูกอยู่ในนั้น

เป็นจุดเริ่มต้นของเวลา กว่า 9 เดือนที่แม่ต้องแบกน้ำหนักกว่า 10 กิโลกรัม

แม่เริ่มใช้ชีวิตอย่างระมัดระวังมากขึ้น แม่กลัวว่าลูกในท้องของแม่

จะเป็นอั นตรา ย แล้ววันที่แม่เจ็บปวด แสนสาหัสก็มาถึง วันแรกที่แม่ได้เห็นหน้าลูก

มันเต็มไปด้วยความสุข แต่แม่ก็เจ็บปวด ชีวิตส่วนตัวของแม่ ไม่ใช่เรื่องสำคัญอีกต่อไป

ความฝันอาจถูกพักไปบ้าง แต่ก็เต็มใจข้าวของเครื่องใช้ลดลง เหลือเท่าที่จำเป็น

รูปร่างหน้าตาที่สวยงามของผู้หญิงคนหนึ่ง ไม่สำคัญเท่าลูกของแม่อีกแล้ว

“เรื่องอื่นๆของแม่ช่างมันก่อนเถอะ” อนาคตของตัวเอง ที่แม่เคยคิดถึง

ถูกแทนที่ด้วยอนาคตของลูก จนหมดสิ้น ลูกจะปลอดภัยไหม

ลูกจะเป็นเด็กดีหรือเปล่า ลูกจะเรียนอะไร ลูกจะได้น้อยกว่าลูกคนอื่นไหม

แม่พย าย ามทุกอย่างให้ลูกได้รับสิ่งที่ดีที่สุด แม่เสกทุกอย่างให้เด็กน้อยของแม่

เติบโตอย่างดี“เหนื่อยนะแต่แม่จะสู้” แล้วลูกก็เติบโต

แม่เริ่มพบกับความห่างเหินของลูกที่เคยตัวเล็ก

แม่ไม่ได้เป็นเพื่อนเล่น ที่ลูกเคยสนุกด้วยแล้ว แม่เห็นใบหน้าที่ลูกหงุดหงิดใส่มากขึ้น

ขณะเดียวกัน ก็เห็นรอยยิ้มที่แม่เคยได้รับ แต่ผู้รับกลายเป็นเพื่อนของลูก

“น้อยใจแต่ทำอะไรไม่ได้” วันที่แม่โล่งใจอย่างที่สุด คือวันที่ลูกเรียนจบ

แม่ฝ่าฟั นมามากมายกว่าจะได้ปริญญาใบนี้มา แม่คิดว่าหมดห่วงแล้วลูกเอ๋ย..

แต่ขณะที่แม่มองดูลูก ถ่ายรูปสนุกสนานกับเพื่อนบัณฑิต

แม่ก็รู้ตัวว่าแม่คิดผิดแล้ว ลูกจะได้งานที่ดีหรือเปล่า

ลูกจะมีแฟนที่รักลูกเหมือนที่แม่รักไหม เขาจะดูแลลูกอย่างที่แม่ทะนุถนอมหรือเปล่า

ถ้าแม่ไม่อยู่แล้วลูกจะอยู่ต่อยังไง “โตแค่ไหน แม่ก็เห็นภาพเด็กตัวน้อยๆของแม่เสมอ”

ลูกของแม่ ค่อยๆออกเดินทางใช้ชีวิตของตัวเอง ลูกมีครอบครัว

มีลูกมีบทบาทเพิ่มขึ้น จนบทบาทการเป็นลูกของแม่น้อยลงกว่าเดิม

แม่รู้แล้วว่าถึงเวลาต้องปล่อยวาง ลูกมีชีวิตของลูก แล้วแต่

แม่ไม่เคยวางได้เลย แม่ยังรักและห่วงลูกของแม่เสมอ

“อย่าลืมแม่นะลูก” แม่แก่ตัวลงพร้อมกับนับถอยหลังสู่การจากลา

เป็นการเดินทางช่วงสุดท้ายที่ต้องเผชิญ ร่างกายของแม่เริ่มเสื่อมถอย

สองแขนที่อุ้มลูกมาหลายปี ยกอะไรมากไม่ได้แล้ว สองขาที่เคยพาลูกไปไหนต่อไหน

ต้องใช้ไม้เท้าพยุง วาจาที่เคยเป็นเสียงกล่อมลูกเริ่มพูดไม่รู้เรื่อง

สมองที่เคยใช้ ช่วยลูกให้เติบโต เริ่มเลือนราง หัวใจที่เคยสู้ฝ่าฟั นปัญหา

ให้ลูกเริ่มบีบตัวน้อยลง “แม่เหมือนก้อนน้ำแข็งที่ตั้งอยู่กลางแดด”

วันนี้ระหว่างการเดินทางของชีวิต ลองมองไปยังหน้าแม่ของคุณให้เต็มตา

มองเข้าไปให้เห็นถึงการเดินทาง ที่ผ่านมาของแม่วันนี้ แม่เดินทางมาไกลมากแล้ว

ขอแค่อย่าลืม การเดินทางที่ผ่านมาของแม่นี่ เป็นการเดินทาง

ของความรักที่วิเศษที่สุด

ขอบคุณแหล่งที่มา น่าอ่ าน

Load More Related Articles
Load More By ผู้เขียน
Load More In ข้อคิด

Check Also

เรื่องจริงสอนชีวิตคู่ “แตงโมครึ่งซีก..” อ่านแล้วยิ่งรักกันมากขึ้น

“แตงโมครึ่งซีก..ในชีวิตคู่” บ่ายวันหนึ่งผมเลิกงานกลับบ้ … …