Home ข้อคิด นิทานสอนใจเรื่อง ต้นโอ๊กกับต้นอ้อ แฝงข้อคิดไว้เตือนสติคนทุกวัย

นิทานสอนใจเรื่อง ต้นโอ๊กกับต้นอ้อ แฝงข้อคิดไว้เตือนสติคนทุกวัย

นิทานสอนใจเรื่องต้นโอ๊ก กับต้นอ้อแฝง ข้อคิดเตือนสติได้ทุกรุ่นทุกวัย

กาลครั้งหนึ่งนานมา แล้วกลางผืนป่า อันแสนร่มรื่นอุดมสมบูรณ์

มีต้นโอ๊กใหญ่ ยืนแผ่กิ่งใบ อย่างสง่างาม จนสั ตว์ป่าที่ผ่านไปมา

ได้อาศัยพักพิง อีกทั้งสั ตว์เหล่านั้น ก็ชื่นชมในความแข็งแกร่งของมัน

ด้วยเหตุนี้ จึงทำให้ต้นโอ๊ก รู้สึกภาคภูมิใจนานวัน เข้าจากความภูมิใจ

ก็แปรเปลี่ยนเป็นความลำพองตน คิดว่าตัวเองมีอำนาจถึงขั้น

เป็นที่พึ่งพาแก่คนอื่นได้ “สวัสดีเจ้าต้นอ้อน้อย เจ้านี่ช่างตัวเล็กบอบบาง

เหลือเกินนะสบายดีหรือไม่ล่ะ” “สวัสดีคุณต้นโอ๊กสูงใหญ่ ฉันสบายดี และสุขใจมาก

ถึงจะตัวเล็กบอบบางแต่ก็ไม่เป็นอะไร” ต้นอ้อกล่าวตอบต้นโอ๊ก ด้วยน้ำเสียงสดใส

และถ่อมตน “อย่างนั้นหรือ ทั้งรากอันแสนสั้น กับลำต้นที่เปราะบาง จนปลิวไปมา

แม้ลมพัดเบาๆเจ้าจะมีความสุขได้อย่างไร” ต้นโอ๊กกล่าวด้วยความสงสัย พลางขำขันไปด้วย

พร้อมหันมาพูดต่อ “ลองยืดรากลงดิน แล้วยืดลำต้นให้สูง เท่าฟ้าแบบเราดูสิ

ต่อให้มีอั นตรา ยมาถึงตัวแค่ไหน ก็ทำอะไรเราไม่ได้หรอกฮ่าๆๆ” ต้นอ้อได้แต่รับฟังเงียบๆ

ไม่โต้ตอบอะไรสักนิด อยู่มาวันหนึ่ง พายุลูกใหญ่ได้ เคลื่อนผ่านป่าแห่งนี้ทั้งลม

และสายฝนพัดกระหน่ำ อย่างรุนแรงแบบ ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน ทำเอาสิ่งมีชีวิต

ในป่าต่างหนีหลบภัย ด้วยความหวาดกลัว เหลือแค่ต้นโอ๊กใหญ่

ที่เชื่อมั่นว่าพายุจะทำอะไรตนไม่ได้ “ลมพัดแค่นี้ทำอะไร เราไม่ได้หรอก

ต้นเราใหญ่โต แข็งแกร่งขนาดนี้ ไม่มีทางล้มลงแน่นอน”

ด้านต้นอ้อ ผู้บอบบางไม่นึกหวั่นอะไรมาก เพราะตัวมันเอง

ก็ลู่ไปตามลมได้ตลอดเวลา ไม่คิดขัดขืนอะไร ลมแรงแค่ไหน

ก็ทำอั นต รายต้นอ้อไม่ได้ ต้นโอ๊กใหญ่ เห็นต้นอ้อเอนไปเอนมาแบบนั้นเลยหัวเราะ

ใส่พร้อมพูดถากถาง “โธ่เจ้าต้นอ้อ กระจิดริดเอ๋ยยอมแพ้ เสียเถิดลมแรงขนาดนี้

เจ้าคงไม่รอดหรอกมัว แต่เอนไปเอนมาเสียเวลาเปล่า” พูดไม่ทันขาดคำต้นโอ๊กใหญ่

ก็ล้มลงรากที่ฝังอยู่ใต้ดินลึก ก็โผล่มาให้เห็นด้วย ส่วนต้นอ้อก็ยังปลิวไหว

ไปตามลม จนกระทั่งพายุพัดผ่านไปอีก 2-3 วันต่อมา ชาวบ้านผ่านมาเห็นต้นโอ๊ก

ที่ล้มลงจึงเอาเลื่อยมาตัดไม้ เพื่อเก็บไว้ใช้สอยและสร้างบ้านเรือน ทิ้งไว้เพียงพื้นที่ว่างเปล่า

อันเคยมีต้นโอ๊ก ตั้งอยู่ส่วนต้นอ้อผู้อ่อนโยน และโอนอ่อนไปตามลม

ก็ยังคงยืนต้น อย่างสำราญไปอีกนานแสนนาน นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า

คนที่รู้จักอ่อนน้อมถ่อมตน และยอมโอนอ่อน ผ่อนตามสถานการณ์

ย่อมผ่านพ้นเรื่องต่างๆไปได้ด้วยดี กลับกันคนที่แข็งกระด้าง ไม่ยอมปรับตัว

มักจะต้องแพ้ภัยจนไปไม่รอดเอง

Load More Related Articles
Load More By ผู้เขียน
Load More In ข้อคิด

Check Also

10 คำพูดดีๆ “นำไปใช้กับลูกน้อง” เป็นหัวหน้าควรต้องพูดให้เป็น ลูกน้องถึงรัก

การเป็นหัวหน้าที่จะต้องดูแลรับผิดชอบงาน และทีมให้แข็งแร … …